Maude Valérie White ( 1855 – 1937)

Het zegt – volgens mij - iets over de belangrijkheid van Maude Valérie White dat ze wel met een korte biografie en werkenlijst is opgenomen in de New Grove van 1980, terwijl veel andere componistes uit diezelfde tijd daarin ontbreken. Des te vreemder dat er zo weinig werk van haar is uitgegeven en wordt uitgevoerd. Alvorens daar verder op in te gaan, allereerst een biografie:

Maude Valérie White werd op 23 juni 1855 in Dieppe (Normandië) geboren ‘in een Engelse hogere middenklasse familie’. Het gezin verhuisde al snel naar Engeland. Toen Maude 7 jaar oud was, verbleef ze 2 jaar in Heidelberg met haar Duitse gouvernante, van wie ze pianoles kreeg, om in 1864 terug te keren. Van 1865 -1868 werd ze naar een Parijse school gestuurd, in welke periode haar vader stierf. Weer terug in Londen woonde ze bij – de uit Chili afkomstige - George Rose- Innes, een zeer goede vriend van de familie, die een soort vaderfiguur voor haar werd en die haar, naast Spaans leren, ook in de Italiaanse opera introduceerde: een goed tegenwicht tegen de zeer strikte pianolessen die ze kreeg.

Maude componeerde haar eerste lied op 17 jarige leeftijd (1873): Farewell, if ever fondest prayer, op een tekst van Byron. Ze studeerde compositie bij Oliver May, als ze in Londen was en harmonie en compositie bij W.S. Rockstro als ze in Torquay verbleef (1). Van 1876 – 1879 studeerde ze compositie bij Sir George Macfarren op de Royal Academy of Music, toen ze eindelijk van haar moeder gedaan had gekregen dat ze ‘de muziek in mocht’.

In 1879 won ze, als eerste vrouw, de Britse Mendelssohn Scholarship, met o.a. de liederen—Espoir en Dieu, Chantez, chantez, jeune inspirée! (beide van Hugo), en met een zetting van My ain kind dearie O! (Robert Burns), waarvan de begeleiding uiteindelijk, in de gedrukte versie, enorm werd versimpeld. In hetzelfde jaar componeerde ze ook nog veel liederen, waaronder Absent yet present. De bariton Charles Santley (2) zong dit lied, samen met o.a. Montrose`s Love Song, door Maude begeleid, op een Monday Popular Concert en later voerde hij nog veel andere liederen van haar uit.

De beurs moest ze echter 2 jaar later opgeven, toen haar moeder stierf en zij radeloos achterbleef. Maude vertrok naar Chili om bij haar getrouwde zus te zijn die bij de familie Rose- Innes verbleef. Ze componeerde er het lied To Mary, dat een van de favoriete liederen van koningin Victoria werd en dat de tenor Ben Davies altijd zong als hij voor haar optrad.

Bij haar terugkeer in Londen in 1882 bleek George Ros- Innes gestorven te zijn. Maude ging nu zelfstandig op kamers wonen en haar eigen inkomen verdienen. Ze schreef Eight South American Airs voor piano duet en in één dag The devout Lover, welk lied Santley overal in het Verenigd Koninkrijk zong. Maude`s vriendin, de sopraan Edith Santley (3), de oudste dochter van Charles, zong ook zeer succesvol veel van haar liederen.

In 1883 voltooide Maude haar muziekopleiding in Wenen bij Robert Fuchs waar ze haar German Songs componeerde. Hij probeerde haar – tevergeefs – te overtuigen haar composities uit te breiden met meer instrumentale genres. Waarschijnlijk dacht ze – net als veel anderen - dat ze dat als vrouw niet kon (4).

Vanaf 1884 ging ze pianoles geven, schreef liederen, meestal in de Victoriaanse ballade vorm (A), maar zich ook richtend op de Duitse Lieder, en speelde deze op gala`s en soirees, vaak samen met de alt, componiste en festivalorganisatrice Mary Augusta Wakefield. Veel liederen verschenen nu in haar New Album of Songs with German and English Words.

Haar succes was het grootst in de jaren ‘1890 (B): haar muzikale stijl ontwikkelde zich verder en er kwamen muziekelementen in vanuit de landen die zij op haar reizen bezocht. Na de eeuwwisseling (C) werd haar werk meer impressionistisch, zoals te zien in La Flûte Invisible (Victor Hugo) en Le Foyer (Paul Verlaine). Haar liederen werden nu door heel Europa gezongen door de belangrijkste zangers van die tijd. Ze werden tussen 1895 en 1940 ook in belangrijke concertseries, zoals The Proms uitgevoerd. Ze is – nu nog steeds – de vaakst uitgevoerde componiste in die concertserie.

Maude wilde graag allerlei culturen bestuderen en kon, omdat haar composities genoeg opbrachten, zo iets ook makkelijk betalen. De andere reden om te reizen was haar zeer slechte gezondheid. Op zoek naar geschikte klimaten hiervoor trok ze dwars door Europa en werd hierdoor een uitstekende vertaalster van veel van haar eigen liederen en van een aantal boeken.

Ze schreef ook twee memoires: ‘Friends and Memories’ (1914) en ‘My Indian Summer’ (1932).

Ze woonde de laatste jaren in Chelsea, bleef concerten organiseren en haar composities uitvoeren, maar vooral boeken en stukken vertalen. Ze stierf op 2 november 1937 in Londen en werd begraven op het kerkhof van de Rooms Katholieke St. Edward`s Kerk in Sutton Green, Surrey.

Maude trouwde – zover bekend - nooit, maar had een langdurige vriendschap met Robert Hichens (1864 – 1950), een homoseksuele schrijver. Wat betreft de aard van haar relatie met Mary Augusta Wakefield is ook nog niets met zekerheid te zeggen (5), en dat geldt ook voor wat betreft de band met Edith Santley, en een groep musici en artiesten ‘The Souls’ geheten (6).

Roger Quilter en Vaughan Williams waren grote bewonderaars van Maude`s liederen. Ze is in de periode van wat nu wordt genoemd ‘The English musical renaissance (c.1880–c.1945)’ enorm belangrijk geweest. Vaak werd ze afgedaan als ‘slechts een salon componiste’, maar we moeten wel bedenken dat componisten als Schubert en Schumann ook vooral voor ‘de salon’ schreven. Als we zien welke belangrijke zangers haar liederen uitvoerden en in welke frequentie ze werden gespeeld in zeer belangrijke concertreeksen, dan moet de kwaliteit toch echt behoorlijk goed zijn. Het feit dat ze als (bijna) enige vrouw is opgenomen in de verzamelbundels ‘50 Modern English Songs’, ‘Classical Vocal Gems’ en ‘New Imperial Edition Tenor Songs’ - allemaal op IMSLP te vinden - zegt toch ook wel iets.

Na 1940 verdween helaas de belangstelling voor haar werk. Nu is de aandacht er weer, dankzij het werk van Sophie Fuller (zie bronnen) en Graham Johnson, die een aantal liederen van Maude heeft opgenomen met Felicity Lott, Anthony Rolfe Johnson, en Alice Coote.

Volante Opera (zie bronnen) is van plan opnames te maken van al haar liederen, maar deze organisatie wil – voordat ze dat plan (kunnen) gaan uitvoeren - eerst zo goed mogelijk alle uitgaven en ontbrekende stukken van Maude inventariseren.

De werken van Maude:

Maude componeerde enige grootschalige werken zoals het ballet The Enchanted Heart (1913), de Serbian Dances en een niet voltooide opera Smaranda, enige koorwerken en stukken voor piano.

Het meest is ze echter bekend vanwege haar – bijna 250 – liederen, op Duitse, Franse, Italiaanse, Spaanse, Zweedse en Engelse teksten. In tegenstelling tot Christopher Howell (8), die een – apart uitgekomen - toelichting bij een CD met Maude`s liederen schreef, maar ze niet chronologisch maar liever qua ‘taal’ besprak, pleit ik voor chronologie, zoals Sophie Fuller de liederen ook weergeeft. De jaartallen geven bij haar (vaak) aan wanneer het gedrukte exemplaar in de British Library is opgenomen.

Omdat van veel liederen geen uitgaves bekend of vindbaar zijn, heb ik in mijn eigen overzicht hieronder slechts die liederen weergegeven die momenteel ook gezongen kunnen worden omdat ze ergens – voor gewone mensen - verkrijgbaar zijn (bij IMSLP vooral). Het is duidelijk dat, als je de - vrij complete - lijst van Fuller en Volante Opera bekijkt, er nog veel liederen op de plank liggen om (opnieuw) uitgegeven te worden voor een groter zangpubliek!

Christopher Howell maakt soms interessante opmerkingen bij bepaalde liederen op de genoemde CD en die heb ik dan weergegeven bij het betreffende lied in één overzichtsnoot (8).

(A) Meestal ‘Victoriaanse salon ballades’:

Espoir en Dieu	1878	Victor Hugo	À mon ami Mary Wakefield		IMSLP : A/B
Absent yet present	1879	Edward Bulwer-Lytton	My sister Annie Compton	3 liggingen	IMSLP : A/B
Zwei Lieder: Ein Jüngling liebt ein Mädchen, Aus meinen Thränen spriessen,	1880	Heinrich Heine	Mr. Santley		Zie Album German Songs
The Devout lover	1882/3	Walter Herries Pollock	Arnam Tait, Esq.	4 liggingen !	IMSLP : A/B
Im wunderschőnen Monat Mai (zwei Lieder von Heine , no 2) in *	1882	Heinrich Heine			IMSLP : mezzo/
Serenata española	1882/3	José de Espronceda	Mr. C. Santley	IMSLP: It/Eng.= fout taal is Sp/ It	IMSLP: mezzo/ bar
When Passions Trance (gezongen door Mr. Santley and Miss Santley)	1882	Percy Bysshe Shelley	by permission to H.R.H. the Princess of Wales	2 liggingen	IMSLP: A/ Bar
To Mary	1882	Percy Bysshe Shelley	My sister Annie Compton	4 liggingen	IMSLP: A/B
Ophelia`s Song	1882	William Shakespeare	Miss Maud Holden	In 50 modern English Songs	IMSLP: Mezzo/S
What I do, and what I dream	1884	Elizabeth Barrett Browning			IMSLP: A/B
Album German Songs (8)*	1885	Heine, Goethe enz.		Op A/Bar zouden nog rechten zitten	IMSLP: S/T
Four Songs from Tennyson's In Memoriam: 1.I sometimes hold it half a sin; 2. Tis better to have loved and lost; 3. Love is and was my lord and king, 4. Be near me when my light is low	1885	Alfred Tennyson			IMSLP: 1.A/S 2-4: M/S/S
How do I love thee	1885	Elizabeth Browning		3 liggingen	Mezzo/ Bar (7) IMSLP: Bar
A Finland Love Song	1886	Thomas Moore	my friend Sirius Medstugan	2 liggingen	IMSLP A/B
So we`ll go no more a-roving	1888	Lord Byron; gecomponeerd na reis door Italië ; Gervase Elwes zong het lied vaak, begeleid door Maude	Herbert Beerbohm Tree in grateful remembrance of 13th July, 1888 (HBT was acteur en theatre manager Haymarket)	2 liggingen	IMSLP: S/T A/B
New Album of Songs**	ca.1889	Heine, Schiller, Geibel enz.			IMSLP: Vol.1: S/T Vol.II: ook met A/B

*Album German Songs (1885) (https://imslp.org/wiki/Album_of_German_Songs_(White%2C_Maude_Val%C3%A9rie) : 1. Liebe, 2. Im Wunderschönen Monat Mai, 3. Hör' ich das Liedchen Klingen, 4. Ein Jüngling liebt ein Mädchen, 5. Aus meinen Thränen spriessen, 6.Die Himmelsaugen, 7. Es war ein König in Thule, 8. Ich fühle deinen Odem. 9. Tod und Leben. 10. Das Meer hat seine Perlen, 11. Der Kindesengel, 12. Stille Thränen, 13. Wenn dein Auge freundlich, 14. Frithjof's Gesang, 15. Volkslied: Wird er wohl noch meiner Gedenken, 16. Anfangs wollt' ich fast verzagen

**New Album of Songs (ca. 1889) (https://imslp.org/wiki/New_Albums_of_Songs_(White%2C_Maude_Val%C3%A9rie):

Vol. I: 1.Sie liebten sich beide (They loved each other), 2.Mit Kosen und Lieben (With love and caresses), 3.Wirthin und Betyár (Hostess and Betyár), 4.Det første mødes sødme (Love's first awak'ning sweetness), 5.Kind es wäre dein Verderben (Child it were thine utter ruin), 6.Die Wolken (Clouds), 7.Die Arme-Sünderblum' (The cross-roads), 8.Ich wollte meine Lieder (I would that all these songs), 9.Dass du mich Lieb hast O Möpschen (That you adore me, my doggy), 10.Der Sturm (The storm)

Vol. II: 1.Warme Lüfte wehn (Balmy breezes blow), 2.Weit über das Meer (Over the ocean's breast), 3.To brune öjne (Two hazel eyes), 4.Das treue Herz (The faithful heart), 5.Wer zum ersten Male liebt (He who loves, and loves in vain), 6.Sommer in Herzen ('Tis glowing rosy summer), 7.Ich habe gelebt und geliebt (I have lived and loved), 8.Sorrento, 9.Der Schnee ist glatt (The snow lies thick), 10.Goldne Brücken (Golden bridges)

(B) Jaren 1890:

Love me, Sweet, with all thou art	1890	Elizabeth Browning Adapted to a Russian melody	my niece Norah Maude Marett	3 liggingen	IMSLP: A/B
A Farewell Song	ca. 1890	Maude V. White	Miss Beverley Robinson	2 liggingen	IMSLP: A/M // Bar/T
How do I love thee	1892	Elizabeth Browning		In Classical Vocal Gems	IMSLP: Bar/B – zie ook 1885 en noot 7
Crabbed Age and Youth	1894	William Shakespeare	Mr. Plunket Greene	In 50 Modern English Songs	IMSLP A
Three little songs: When the Swallows Homeward Fly; A Memory; Let Us Forget	1897	1.John. Henry Gordon 2.- 3. Arsène Darmesteter		3 liggingen	IMSLP: alle drie!
King Charles	1898	Robert Browning	Henry Plunket Greene	2 liggingen	IMSLP: allebei
The Old Gray Fox	1899	Arthur Conan Doyle	Mr. Kennerley Rumford (zanger)	2 liggingen	IMSLP: allebei
The Spring, the Spring has come again	1899	Maude V. White	Mary Anderson de Navarre	3 liggingen	IMSLP: ligging mezzo+ S

(C)Vroeg 20^ste eeuw:

Two Songs: 1.Last year 2.The fifes of June	1900	William Ernest Henley		2 liggingen	IMSLP: A/B
The Sweet Story of Old	1905	Jemima Thompson Luke	Lieder.net en IMSLP geven beide 1905	Sophie Fuller geeft het lied niet!	IMSLP: SA duet; ook solo S te zingen.
In Golden June	1906	Ian Malcolm	Dorothy Penn	3 liggingen	IMSLP: S/T
To Lesbia	1924	Rennell Rodd (after Catullus)	Lilian Rodd		IMSLP: S/T

CD: de enige tot nu toe geheel gewijd aan haar liederen:

Maude Valérie White: Isaotta Blanzesmano And Other Loves.

album van Christopher Howell

& Elisabetta Paglia (2025)

Label: Da Vinci Classics

· 1. Blanzesmano

· 2.

· 3.

· 4. José de Espronceda)

· 5. Heine)

· 6. Heine)

· 7. Heine)

· 8. Heine)

· 9. Kerner)

· 10. Heine)

· 11. Hugo)

· 12. Sully Prudhomme)

· 13. M.V.White)

· 14. Norman Mc Eachern)

· 15. Elizabeth Browning)

· 16. Lord Byron)

· 17. Fr. Rückert/ vert. MVW)

· 18. German folk song)

· 19.

· 20. M.Darmesteter)

· 21. Lord Lytton)

· 22.

https://www.bol.com/nl/nl/p/christopher-howell-elisabetta-paglia-maude-valerie-white-isaotta-blanzesmano-and-other-loves/9300000229151787/ op deze site zijn de liederen ook (grotendeels) te beluisteren

Op https://musicwebinternational.com/wp-content/uploads/2025/04/maude-white-article-ch.pdf : bespreking door Christopher Howell:

‘The songs on this CD follow linguistic groupings rather than a chronological sequence. White was fluent in all the five languages sung here’.

Noten:

(1): https://www.researchgate.net/publication/363841276_Emerging_from_the_Shadows_Maude_Valerie_White_a_Significant_Figure

_in_the_History_of_English_Song

(2). zie : https://en.wikipedia.org/wiki/Charles_Santley

(3); zie: https://www.volanteopera.wales/mvwhite-songs; Edith Stanley is foutief; het moet zijn Edith Santley.

Edith trouwde met de Hon. R. H. Lyttleton. Zie verder over haar: https://carlrosatrust.org.uk/edith-santley/. Ik heb (nog) geen vermelding gevonden over dat zij lesbisch o.i.d. zou zijn, wat ‘volanteopera’ misschien een beetje suggereert.

(4). ‘ It seems likely that she had internalized the views expressed in much of the philosophical and scientific literature of the time about women’s supposedly innate inability to create largescale musical works of any value’.

(5). zie: https://lgbtcumbrialanguageandarchives.wordpress.com/2020/08/23/mary-wakefield/

(6). https://en.wikipedia.org/wiki/The_Souls ; volgens https://www.volanteopera.wales/mvwhite-songs was deze groep ‘half gay’.

(7). https://digitalcollections-baylor.quartexcollections.com/Documents/Detail/how-do-i-love-thee-song/1753219

IMSLP: Classical Vocal Gems: uitsluitend Bas/ Bariton ligging

(8). Christopher Howell, Rediscovering Maude Valerie White, https://musicwebinternational.com/wp-content/uploads/2025/04/maude-white-article-ch.pdf :

Over liederen CD: ‘The German Lieder were presumably products of White’s period of study with Fuchs in Vienna in 1883. They were published between that year and 1885, when there were gathered into an Album of German Songs. Anybody coming to them blind might suppose them to be by Schumann – and worthy products of his pen. Closer examination will find the paradox that White has set, in four of the songs here, texts almost indelibly associated with Schumann, but treating them so differently as to imply a reproach to the German master. It was presumably not White’s intention to create an “anti-Dichterliebe”. Rather, the two composers had different agendas. Schumann had strung together Heine’s miniatures to create a single narrative, giving them implied meanings in their new context that, as White readily spotted, they did not have when taken singly. Nevertheless, ears accustomed to Dichterliebe – and what lover of Lieder is not? – will be startled to find Im wunderschönen Monat Mai, published in 1882, not a dreamlike evocation of a time when the poet might still hope in requited love, but a sprightly expression of a young man’s aspirations. White provided her own English version of most of these German Lieder’ ; In the love-tangle of Ein Jüngling liebt ein Mädchen, published in 1880, Schumann’s folksy lilt implies this is the way of the world, we just have to put up with it. White, perhaps taking the maiden’s part, adopts a doleful, almost tragic tone. Hör’ ich das Liedchen klingen, published in 1885, where Schumann strains his ear to hear the now distant melodies, while White takes her cue from Heine’s “stormy winds and rain”, which beat relentlessly and passionately throughout the song. Himmelsaugen, published in 1885, takes a poem not set by Schumann. Composers who have set it include Robert Franz, Max Reger and Hans Gál. White creates here a strikingly rich effect with the simplest means. This song might almost have been written by the young Richard Strauss.

Leaving Heine for the moment, there are fewer difference of mood between Schumann’s and White’s settings of Kerner’s Stille Tränen. White’s version, published in 1885, replaces Schumann’s steadily pulsating accompaniment with a piano fantasy that the master would surely not have disowned.

Das Meer hat seine Perlen, thanks to Longfellow’s rendering, is perhaps Heine’s most famous poem in the English-speaking world. It has been set by many composers, with general preference for an idyllic treatment. White’s version, published in 1880, opts for galloping passion, with an accompaniment reminiscent of Schubert’s in Der Musensohn. She did not provide a translation of her own in this case – evidently she was happy with Longfellow’s.

Espoir en Dieu was one of White’s earliest successes, published by Choudens in 1878. The model here may be Gounod. If White cannot quite achieve the fruity memorability of that master’s Repentir (O Divine Redeemer), she matches most of his other songs in religious vein. White also wrote an orchestral accompaniment to this song.

In some ways, the English songs are the most remarkable of all, since the other countries had well established song traditions and repertoires upon which White could draw. England had the royalty ballad. Though White was slightly younger than Parry or Stanford, her earliest efforts are contemporary with theirs and show a fluidity of form they achieved only later. She can stand as a bridge between Cowen, who was tentatively renewing the ballad form, and Quilter, who much admired her work. Where White differs from Parry and Stanford is her assumed freedom to top and tail poems even by celebrated writers, omitting or repeating lines, and even reordering the text. This was something Cowen allowed, but he did not often set the finest poetry. An extreme case is How do I love thee, a setting of Elizabeth Barrett Browning’s famous lines published by Ricordi in 1885. I reproduce here the text as set by White and the poet’s original

If literary-minded readers will raise their eyebrows, they will not deny, I hope, that White’s use of developing melodic lines rather than cut and dried tunes is highly effective and puts her at the forefront of British song writing in the mid-1880s. Developing melodic lines are also a strong feature of her most famous song, So we’ll go no more a roving, published by Chappell in 1888. In this case, her liberties with the text are more restrained.

In strong contrast with the imperious passion of A Greeting is the intimacy of the Three Little Songs, published by Chappell in 1897. Unlike Liza Lehmann, White showed no interest in constructing song-cycles. The brevity of these three miniatures, rather than any common theme, probably led to the decision that they should not stand alone. The text of When the swallows homeward fly is baldly described as “from a German Volkslied”. The default assumption is that White herself made the translation. The original has been identified as Wenn die Schwalben heimwärts ziehn by Karl Reginald Herloss . It has a ritornello and a third verse not set by White. The author of A Memory is not named in the score and no source for this poem has been found. Again, the default assumption is that White wrote them (or translated them) herself. The author of Let us forget was in her day a celebrated associate of the Pre-Raphaelites.

The regular movement and melodic shape of Absent yet Present (IMSLP), an earlier piece published by Stanley Lucas, Weber and Co. in 1880, brings it closer to the Victorian ballad. A refined, flowing accompaniment helps it to rise above most of its presumed models. Sung by Charles Santley, it was an immediate success and long retained its popularity. On the winding up of the original publisher in 1903 and subsequent auction of their copyrights, E. Goodman of Chappell’s wrote to White that he had offered £470 for it, but had been outbid by Stanley Lucas who, he believed, had offered £6005 .

Bronnen:

Gedrukte:

Malcolm Boyd, Maude Valérie White, in The New Grove Dictionary of Music and Musicians, London, 1980, p. 384

Sophie Fuller, Women composers during the British renaissance 1880-1918, thesis, 1998, King’s College, London, p. 142-209 (individuele studie), 337- 358 (werken) - zie ook websites

Websites:

https://en.wikipedia.org/wiki/Maude_Val%C3%A9rie_White

Sophie Fuller, Women composers during the British renaissance 1880-1918, thesis, 1998, King’s College, London, p. 142-209 (individuele studie),

337- 358 (chronologisch overzicht werken) op: https://kclpure.kcl.ac.uk/ws/portalfiles/portal/2927686/263601.pdf

Christopher Howell, Rediscovering Maude Valerie White, https://musicwebinternational.com/wp-content/uploads/2025/04/maude-white-article-ch.pdf

Eugene Gates, Emerging from the Shadows: Maude Valérie White, a Significant Figure in the History of English Song, The Kaprolova Society Journal Vol. 18, Issue 1, June 2020, p. 1-6, in: https://www.researchgate.net/publication/363841276_Emerging_from_the_Shadows_Maude_Valerie_White_a_Significant_Figure

_in_the_History_of_English_Song

https://www.lieder.net/lieder/get_settings.html?ComposerId=6178 bevat een aantal liederen en op

https://imslp.org/wiki/Category:White,_Maude_Val%C3%A9rie staat een overzicht van een groot aantal (uitgegeven) liederen, waaronder:

https://vmirror.imslp.org/files/imglnks/usimg/0/09/IMSLP629932-PMLP1010990-MVWhite_Absent_yet_Present_Fmajor.pdf

Op IMSLP staan verder op de pagina ‘Collected works’, naast de German Songs, nog ‘3 Little Songs’, ‘New Album of Songs’ en ‘2 Songs’: https://imslp.org/wiki/Album_of_German_Songs_(White,_Maude_Val%C3%A9rie): deze liederen bestaan in versie S/T en A?/B; op IMSLP alleen S/T

Volgens https://onlinebooks.library.upenn.edu/webbin/book/lookupname?key=White%2C%20Maude%20Val%26eacute%3Brie%2C%201855%2D1937

(een overzicht van diverse composities en vaak links naar bestaande uitgaven) bestaat er op de versie A/B van de German Songs ( helaas) nog een Amerikaans embargo.

Op IMSLP staan op de pagina ‘Collections with’ : ‘Classical Vocal Gems’: veel liederen, alleen voor bariton of bas; ‘50 modern English songs’, waarvan enige van Maude V. W; ‘New Imperial Edition Tenor Songs’

Op https://www.volanteopera.wales/mvwhite-songs staat een alfabetisch overzicht van alle liederen waarvan bladmuziek gevonden is, maar ook van welke nog niet

https://www.bol.com/nl/nl/p/christopher-howell-elisabetta-paglia-maude-valerie-white-isaotta-blanzesmano-and-other-loves/9300000229151787/ :

om de CD met liederen te beluiteren!

Terug naar de pagina ‘muziek’